öylesine çılgınım ki...

madımak

2010-07-02T19:35:00.002+03:00

bugün düşümdüm de, madımak'ta olanları gören, izleyen bi hümanist, o yağmacı, o şerefsiz, o iki yüzlü kalabalığı görüpte 'hiçbirşey insan hayatından önemli değildir' diyebilir mi?

diyebiliyorsa şayet hümanizm gerçekten polyanacılıktır.

cevabı hayırsa, hümanizm yoktur.

doğru için, adalet için, hak için insanların ölmesi/öldürülmesi gerekir. hala kürt sorununu anlamayanlar da bi düşünsün.

melih aşık'ın gözlüklerinden istiyorum.

2010-06-17T17:19:00.003+03:00

selam, naber?

vuvuzela demek istedim ansızın. ha bi de inci siker lan!

19 ocakta ne olmuştu?

2010-01-15T05:10:00.005+02:00

selam, naber?

şimdi sevgili blogger, sen bir'şey' düşünüyosun, ben de o düşündüğün 'şey'e katılmıyorum, o yüzden seni sırtından kalleşçe vuruyorum..

işte 3 sene önce bu zamanlarda tam olarak bu oldu.

ha, bunlar benim umrumda değil diyosan git feysbukta komik vidyo izle, altına 'huahuahuahuahauha' falan yaz, ne biliyim.

sizden faşo olmamanızı beklemiyorum, sadece insan hayatına değer veren faşo olun. birazcık lan, azıcık...

bide bok attığınız insanları öldürmeden önce tanıyın ulan. türklüğe hakaretmiş. türksünüz de bi sik oldunuz di mi? .mına koduklarım. neyse size benzedim iyice.

hadi başbaş..

devrime inan, halaya devam

2009-12-21T21:59:00.008+02:00

selam, naber?

türk solu hakkında fikir beyan etmeden önce emre kongar(hiç ssevmem kendisini)(o bana bayılıyomuş, öyle bi duyum aldım) hazretlerini dinleyelim, diyor ki "Türkiye'de sol, sanayileşme sonucu nesnel olarak sınıf bağlamında değil, siyaset sonucu öznel olarak, ideoloji bağlamında gelişmiştir."

ne demek oluyor bu? şu demek oluyor ki, türkiye'deki solu tröstlere karşı ezilen işçiler oluşturmadı veya haklarını isteyen, ezilen bir kitle de.. türkiye solu sovyetlerin siparişiyle oluşturuldu, ihtiyaç bağlamında oluşmadığı için de dünya'da solun zirve olduğu yıllarda yalnızca %3 oy alabildi. (1961 seçimleri). çünkü sanayi devrimimizi yaptığımızda(90'lı yıllar özellikle) dünya çoktan kapitalist olmuştu ve türkiye bu sistemi direkt olarak kendine benimsedi.

herkesin hemfikir olduğu bir konudur sanırım, kan akmadan devrim olmaz. (revizyonistlere selam ederim) ispanya veya yunanistan gibi gerçek sol oluşumların görüldüğü ülkelerde devrim için kan akarken, türkiye'de ismet inönü yönetiminde 'çağdaşlaşma' hareketleri yapılıyordu.(güneş-dil teorisi, ezan'ın türkçeleştirilmesi vs.) ispanya'da iç savaşta franco'ya karşı savaşılırken, türkiye kendi içindeki savaşı, başbakanını asarak, parti kapatarak çözümlemeye çalışıyordu. osmanlı devleti'ni her ne kadar inkar etmeye çalıştıysa da türkiye hep sağcı oldu/olacak.

şimdi, kökeni olmayan ancak bugün ciddi anlamda örgütlenmiş türk solunun yapısını inceleyelim. kabaca yüzdeler vereceğim, özür dilerim, ama türk solunun %70'e yakını kendini solcu sanan kemalistlerdir. onlara diyecek birşeyim yok. kendileri sendikalara üye olurlar, mitinglere katılırlar, uzaktan bakıncı solcu gözükürler ama muhabbetin ikinci dakikasında bazı konulara töleranslarının olmadığını belli ederler.(kürt sorunu) burada sorun sanırım solun türkiye'de tanımlanmaması.(chp'yi sol sanan milyonlarca insan var ey blogger!)

geriye kalan %30 luk kısımı ele alalım. bu kesimde baskın oran, ufuk uras, ece temelkuran(ve tanımadığım niceleri) gibi değer verdiğim insanlar var, onları tenzih ederim.(hayır sendika ismi vermeyeceğim ancak bazı sendikaların hak için değil, çıkar için varolduğunu gayet iyi biliyorum) bunun dışındakiler ise solu halay çekmek ve kadife pantolon giymekten ibaret sanmaktadırlar ki işin beni üzen ve hazin kısmı budur.

bu kadife solcularının bir kısmı 'lan bu sol mol ayaklarında iyi karı kız varmış' diyerek bu işlere girer ve tez zamanda tüm yörelerin halaylarını öğrenirler. çünkü halay çekmek solu temsil eder, halayda herkes kolkoladır ve tüm halay beraber, kardeşçe hareket eder. mesela kadife solcuları tekirdağ havasını sevmez pek çünkü onda sık sık eller bırakılarak çırpılır ve eş değişimi olur. halay aşaması birinci aşamadır ve mitinglerde geçer not alanlar ikinci aşamaya geçerler; bağırırken sesini kalınlaştırmak.

günlük hayatta gayet tiz sesli olan kadife pantolonlu kardeşlerimizin takdir edersiniz ki meydanda 40 yıl mütemadiyen puro içmişçesine kalın sesli olması beklenir. bunun içinde yapılması gereken çok basittir, bağırırken ağza yana doğru hafifçe büzerek açmak suretiyle 'o' şeklini vermek ve diyaframdan bağırmak. iki kadifelinin eve kapanarak birbirlerine 'iş, aş, haydar baş' diye bağırdıkları görülmüş şeydir zira kadife solculuğu emek vermekten geçer.

kadife pantolonlu solcu olunmak üzeredir. artık yapılması gereken tek şey 'samimiyetsiz bilinç' sahibi olmaktır. samimiyetsiz bilinç, günlük hayatta tek başınayken umurunda olmayan gerçekleri birkaç kadifeli bir araya toplanınca umursuyormuş gibi yapmaktır. meselam, yolda tek başına görüldüğünde 'ibneye bak hamuagoyım' dediğin insana toplu haldeyken 'gay' demektir. çünkü gerçek sol her türlü ayrımcılığa karşı çıkar. veya kız arkadaşına feysbıkta erkek ekliyo diye kafa atıp, kadın platformu yürüyüşlerine katılmaktır.

gerçek bir lidere sahip olamamanın ürünü olduğunu düşündüğüm bu durumlar, benim gibi kadife pantolonu olmayan solcuları ciddi anlamda gerçek soldan soğutmaktadırlar. kanımca türkiye'de solun tanımlanmaya, örgütlenmeye ve halka kendini anlatmaya ihtiyacı var. unutulmamalı ki türkiye hala bir tarım toplumudur ve muhafazakardır. toplumu ideolojiye göre eğitmek mümkün olamayacağı için (chp, toplumu kendi ideolojisine göre eğitmeye 1923'ten 1949'a kadar uğraşmış başaramamış, ondan sonra da hiçbir zaman başa gelememiştir) sol türkiye şartlarına göre evrilmelidir. (oha lan! mao'cu gibi konuştum. alakam yok). ileri aşamada halka sol anlatılmalıdır, eğitilmelidir.

hadi hayırlı işler...

saa puanım dohuz engin kankam!

2009-12-15T15:33:00.005+02:00

engin ardıç'ı, son 2 senedir sürekli aynı şeyi yazmasına rağmen çok severim, birkaç gün önce yazdığı yazıyı linkleyeceğim, hatta onunla yetinmeyip copy/paste yapacağım.

okuyun, okutun efendim..

yazı burada. ben linke tıklamam arkadaş diyenler için de aşağıda..

Ofsayt kaldırılamaz!

Ali Taran dostumuz gırgır bir film yapmış, has adamı Ali Desidero'yu da oynatmış (Yıldırım Memişoğlu)...
Sinemadan anlamadığını ama "seyirciden" anladığını belirtiyor. Eminim çok para kazanacaktır.
Film "futboldan ofsayt kaldırılsın mı kaldırılmasın mı" tartışması üzerine gelişen bir şamata... Öyle anlaşılıyor. Henüz görmüş değilim, bu film için kalkıp da sinemaya gideceğimi hiç sanmıyorum. (DVD'si çıkarsa alır evde seyrederim, ben AB grubundan müşteriyim!)
Filmi boşverin de ben söyleyeceğimi söyleyeyim: Ofsayt kaldırılamaz.
Yok, "sonra neyin geyiğini yapacağız" kaygısıyla değil... Berber dükkânında geyik bitmez, konu kalmazsa yaratılır.
Ofsayt olmazsa, futbol futbol olmaktan çıkar, "başka bir spor dalına" dönüşür. Ona belki "mutbol" demek gerekecektir.
Git rakip kalenin önünde doksan dakika yat, top gelince vur...
"Yat" önerisi hem mecazi anlamda, hem de gerçek anlamda... İstersen direğe sırtını dayayıp keyif yapabilir, ya da boylu boyunca çimlere uzanabilirsin...
"Hocalar" da yeni taktikler geliştireceklerdir: Orta saha bomboş, her kalenin önünde on kişi kümelenmiş, geride top atacak belki bir kişi, o da kaleci herhalde.
Sonra da futbol sahasının boyunu kısaltmak gerekecektir, oyun belki otuz metrede oynanacaktır. Fakat bu da "kitle" sporuna uymaz, stadyumları yıkıp yeniden yapmaya, beş yüz kişilik olarak küçültmeye hiçbir ekonomi dayanmaz. Üstelik halk da ayaklanır.
Maçların "skorlarını" da söyleyeyim: 32- 26, 45-43, belki 64-58 falan bitecektir maçlar! Basket gibi...
Yanlış hatırlamıyorsam FIFA mı UEFA mı hangisiyse, ofsaytın olmadığı böyle bir "deneme" maçı yaptırmış, maç 23-16 falan bitmişti. Üstelik oyuncular, kendi bildikleri futbol tarzının alışkanlığıyla koşmuşlar, mücadele etmişlerdi. Oysa buna hiç gerek yoktu, rakip kale önünde "beleş beklemeyi" önleyici hiçbir engel kalmamıştı.
Ofsaytın olmadığı bir oyunda, bildiğimiz bütün kurallar ve koşullar da "kadük" olur, koşmaya değil, durduğu yerde kalıp anında, çok çabuk topa vurmaya, aşırı dar alanda olağanüstü kısa paslar yapmaya dayalı yepyeni bir oyun tarzı gelişir.
Seyretmenin de ne tadı kalır ne tuzu...
Uzun lafın kısası, değerli futbolseverler, ofsayt kaldırılamaz.
Fakat FIFA, bu fikirden yola çıkarak, ilginç denemeler yaptırabilir özel maçlarda, bakın onları izlemek gerçekten keyif olacaktır:
Örneğin "üç kornerin bir penaltı ettiği" maçlar!... Kimbilir ne sürprizlere gebedir...
Örneğin "taç atışlarının elle değil de ayakla yapıldığı" maçlar...
Ya da, "puan hakemli" maçlar... Saha kenarında bir jüri masası olacak, üç hakeme, bir de saha komiserine ilaveten beş de "masa hakemi"... Oyun kalitesine, faullere, kartlara falan göre oyunculara puan verecekler... Maçın sonunda puanlar toplanacak, bu durumda, maçı sekiz-sıfır bitirmiş bir takım çok faul yaptığı, dört de sarı kart gördüğü için yenik sayılabilecek!
Efendim? Saçmalıyor muyum?
"Parti kapatılan bir ülkede" ne yapmamı bekliyordunuz? Böyle ülkeye böyle yazı.
Bayramlık ağzımı açsam başım derde girer, en iyisi futbol geyiği...

futbol raconu üzerine

2009-12-10T13:45:00.005+02:00

hey! naber?

öncelikle şunu belirtmeliyim ki '22 kişinin bi top peşinden koşmasını çok anlamsız buluyorum' insanlarından değiilim, bilakis çocukluğumun %80'ine futbol ve türevleri hakimdir.(80 sayısı tamamen atmasyondur, seksi andırdığı için kullanılmıştır, hani pazarlamacı mantığı falan seksi andır ki ilgi duyulsun yazıya) son birkaç senedir ilgilenmesem de hala denk geldim mi izlerim, affetmem.

iş bu yazının yazılma sebebi şu haberde de bahsi geçen fenerbahçeli futbolcuların seks macerasıdır.(bak hala seks falan!?)

efendim ahlak malüm toplumun yazılı olmayan ve yaşam biçimini belirleyen kurallarıdır. tahmin edileceği üzere toplumlar arası farklılık gösterir. ahlakın zümrelere yansımasını da racon olarak tanımlayabiliriz. örneğin fahişeler toplumun önemli bir parçasıdır, o toplumun ahlakına göre oluşmuş fahişelik raconuna göre mesleklerini icra ederler. mesela..

türk futbolunun da kendine has bi raconu vardır ya sevgili blogger, gel gör ki bu racon boyu devrilesice bi racondur. yukarıda linklediğim haberden yola çıkıp konuyu toparlayacak olursak türk futbol raconu sekse karşıdır. evet. onca cümle bu çıkarım içindi. şimdi 'ne diyo la bu at yorraa!! ' demeyin, açıklayacağım hepsini.

stadyumlar, binlerce insanın(%99'u erkek) toplandığı ve hep beraber bağırarak 'am' a konulan', 'üzerinde gezdirilen' , 'ters domaltılıp düz gidilen' ve daha nice cinsel fantezinin haykırıldığı yapılardır. türk toplumunun seks hayatının misyonerden ibaret olduğunu düşünürsek haykırışlar çok şey ifade etmektedir.

ancak sevgili blogger, tüm bu haykırışlara rağmen futbolcuların maç sonrası uygulamaya geçmesi yadırganmaktadır. onların sadece maçtan eve, evden maça gitmesi istenmektedir. hadi diyeilm ki sorun dört tane çukulata renkli futbolcunu grup yapması, yurtdışındaki milli kamplara evli futbolcuların karısını sokmamaya ne diyeceksin a blogger? bu adamlara yazık değil midir, salim gibi çadırı kurup öyle mi dolaşsınlar?

şimdi sana sorarım sevgili blogger, sizi bi stadyuma koysam, o stada 80bin kişiyi doldursam, hepsine birden 'cimbomlu kız olsa, skimin üstünde hoplasa..' diye haykırtsam, cebinizde de milyon dolarlar olsa, durur musunuz sevgili blogger ha? durur musun?

eğer sahalarda daha fazla şöyle durumlarla karşılaşmak istemiyorsak, elinizi futbolcunun şeyinden çekin futbol dünyası. grup yapan futbolcuya ceza verip şike yapanı örtbas etmeceler yalnız bize mahsus olsa gerek. sahi bi de otel görevlisine tecavüz eden ibrahim ege vardı, o noldu?

ibrahim tatlıses, evrene pozitif enerji yay!

2009-12-01T18:29:00.004+02:00

anadolu üniversitesi rektör seçimlerinden haberiniz vardır sanırım. prof. dr. davut aydın, prof. dr. fevzi sürmeli'nin 334 ve prof. dr. hasan mandal'ın 295 oyuna karşılık 96 oy ile cumhurbaşkanı tarafından anadolu üniversitesi rektörlüğüne atandı.

ee hamuğa koyıyım yaa.

oturdum içinde 100'den fazla küfür geçen bi yazı yazdım, yök'e sövdüm, hükümete sövdüm, muhalefete sövdüm, doğramacı'ya, evren'e... sonra delete'e bastım. banane ulan. ilk fırsatta kaçmak istediğim, ne insanından ne kendisinden haz aldığım bi ülke için niçin kafa patlatayım ki? annemle babam sevişmiş ve şans eseri burada doğmuşum işte, trinidad tobago'lu da olabilirdim.

(evet evet 12 eylül yönetiminin yaratmaya çalıştığı apolitik gençlerden biriyim, naber?)

demokrasi ne olm zaten. halkın kayıt şartsızşcimas ğmasğ alsöc, aslöci a... pehhhh..

allah vs tanrı

2009-11-27T02:53:00.003+02:00

merhaba, naber?

kabenin damına akan yağmuru plastik bardaklara doldurarak medet uman hacılara selam ederek yazıma başlayacağım.

öncelikle yazının gidişatını belli edip, bayram günü gerilmek istemeyenler için aşağıdaki paragrafı yazıyorum.

video'yu aradım, bulamadım linkleyemeyeceğim ama türkün türke propagandası olan askerli bi video idi. böyle askerler koşuyo falan, bağırıyolar, muhtemelen videodan sonra da soğan soymaya gidiyolar. neyse, altına yapılan iki yorum çok iyi aklımda, aynen yazıyorum;

yorum 1: ccc tanrim turku korusun ve yuceltsin ccc
yorum 2: ne tanrisi lan orospu çoçuğu! allah!!!!!

(not:bayram şekeri kıvamındaki bu yazının gidişatı bu paragraftan sonra ciddi anlamda değişecektir. ona göre, sonra kapıma gelip biz namaza gidecektik, biz danaya girecektik falan demeyin, kralınızı tanımam)

tanrı sorunsalı benim için çok eskidir. televizyonda izlediğimiz ecnebi filmlerde oluşmaya başlamıştı bu sorunsal. zira hepimizin hatırlayacağı gibi ecnebiler allah'a değil, tanrı'ya inanıyorlardı. fakat işlevi sünni mezhebini çocuklara aşılayıp, tek mezhepli bi toplum yaratmak olan din kültürü derslerinde bize öğretilen, hristiyanlık ve museviliğinde ilahi bi din olduğu ve aynı ilaha taptığımızdı. (el ilah>allah)

aslında aynı anlamda kullanılan iki kelimenin(kelime anlamları farklıdır) zamanla kazandığı iki farklı imajdır sorunu doğuran. çünkü tanrı eğlenceye daha düşkün, ibadeti orglu şarkılı olan, öte yandan daha umursamaz olandı. allah ise katı, sıkıcı fakat daha merhametliydi. somut bi örnek verecek olursak tanrı yaşar nuri öztürk, allah ise nihat hatipoğlu gibiydi.

bu sorunsal, aradaki farkı muhakeme edecek bilince ulaşana kadar devam etti bende. taa ki dinler hakkında bilgi edinip, o dine mensup ülkelerin sosyoekonomik durumlarını irdeleyip, yaşam tarzlarını az-çok görene kadar.

coğrafi keşifler ve sanayi devrimi ile paraya para demeyen avrupalılar bugünkü refahlarını garanti altına alırken(sömürü ile ve devam etmekte), osmanlı ise bahçelere lale ekerek saadet dönemini yaşamaktaydı.

refah arttıkça insanların korkuları azaldı. korkmaları gereken tanrıya ihtiyaçları yoktu çünkü para ile tanrısal bi güç elde etmişlerdi. artık tanrı onlara ayak uydurmak zorunda idi. (lale devride 18.yy nin başı yani osmanlının en refah olduğu dönemin sonuna denk gelir.) tanrı sadece insanların inanma gereksinimlerini karşılayan fakat yaşam biçimine karışmayan bi olgu haline gelmişti. osmanlı ve akabinde türkiye'de ise fakirleşen toplum, savaşlar, işgal halinde yaşam insanları korkuya, yani korkulacak bi varlığa çekiyordu. bu da elbette allah idi.

tüm yazılanlar ufak bi beyin fırtınası ürünüdür ve göstermektedir ki tanrı/allah sosyolojik bi olgudur ve toplumun durumuna göre farklılık gösterir. insanların inanç gereksinimi vardır ve bunu kendi özgür iradeleri ile seçtikleri yöntemle tatmin ederler. inançları mitolojik olabilir, gerçekçi de olabilir. mesela yarın(bugün) mitolojik derecede sayılabilecek kurban ibadeti gerçekleştirilecek(hz. ibrahim'e koç inmesi falan)

yazının başındaki yorumun sahibi iki insan başta olmak üzere hepimiz inançlaımızı sorgulamalıyız(sadece dini değil) malüm paranın dini yok. sömürünün de imanı.

sürüsünü öldüren çoban mı?

2009-11-20T13:26:00.002+02:00

devlet; insanları en verimli çağında askere çağırıp, saçma sapan bi yerde, saçma sapan bi sebepten dolayı sakat kalmalarına sebep olup, o insana 'gazi' ünvanı verdikten sonra, 327TL80kuruş gazi maaşıyla yaşamalarını bekleme.

çünkü insan hayatı, senden daha önemlidir. bizi yaşatan sen değilsin keza sensiz de babalar gibi yaşayabiliriz, ancak sen bizsiz, vatandaşların olmadan yaşayamazsın. görevin bizim iliklerimizi emmek değil, bize yaşamak için daha iyi bi ortam hazırlamaktır.

sonra uçakları alıp alıp resmi bayramlarda beynimizi sikmekten zevk mi alıyorsun? ben senin iğrenç uçaklarını görmektense orada açlıktan ölen gazinin şimdi sağlıklı bi şekilde yanımda oturmasını yeğlerim.

hayvani derecede militarist olup, ülkenin hazinesinin yarısını uçağa tanka harcayarak, her sene gerekesiz yere milyondan fazla asker alıp onların karnını doyurarak kime rant sağlıyorsun bilmiyorum ama senin gibi devlet ile yaşamaktansa sınırların olmadığı bi dünya'da yaşamak isterdim.

not :bahsi geçen devlet, devlet bahçeli'dir, bu yazının devlet düzenini bozmaya yönelik hiçbir amacı yoktur.

bir emo'dur ki vurmuş kendini yollara

2009-11-18T15:25:00.003+02:00

değişik.
fotoşop falan mı bilmiyorum.
ayrıca haberin aşağısında da 'tıklayın' yerine 'tıklatın' yazıyo. tıklat ne lan hürriyet(ertuğrul özkök'e küfür etmicem, hayır)

damarlarımızda akan asil kanın korsan sektörüne yansımaları

2009-11-11T17:13:00.004+02:00

malüm dünya türktür. bütün ırklar türklerden türemiştir ve aksini iddia eden taş olur. türk'ü de kurt emzirmiştir, süt annemiz de kurttur. kürtlere de zaten dağda yürürken kardan dolayı çıkan kart kurt seslerinden dolayı kürt denmiştir. dağ türküdür aslen onlar. ermeni mi? pehh... ormani canım onun aslı, orman türkü onlarda, zamanla ormani>ermeni olmuştur.

yukarıdaki paragrafı ne kadar asil bi ırk olduğumuzu anlatmak için yazdım. bu arada sözüm sana ebru şallı, o popo(göt) zenci poposu değil türk poposudur, daha sonra güneşte bronzlaşan türkler(Zenciler) ata binmeyi bıraktığından popolarıda dışa doğru çıkmıştır. bu da böyle biline.

işte bu asil ırkın çok asil mensupları 'nefes' adında film yaptılar bildiğiniz üzere. bu film orijinal türklerle kart kurt türkleri(kürt) arasında geçen savaşı, orijinal cephesinden bize anlatıyor. bu nadide eseri bize kazandırdığı için tüm 'nefes' ekibine sevgilerimi iletiyorum, tanrı türkü korusun!

damarlarındaki asil kanın debisi fazla olduğu için korsan film satarak cebine hiç asil olmayan dolarları dolduran insanlar, asaletlerinin gereği 'nefes' filminin korsan cd'sini satmayacaklarını açıklamışlar. oluşacak maddi kaybı ise somali türklerinin korsan faaliyetlerinden karşılayacakları gelen bilgiler dahilinde.

hiç, bir türk başka bir türkün üzerinden, asil olmayan yollardan para kazanır mı canım? onu yapmak için yozlaşmış türk(yunan) olmak lazımdır. hele ki sözü edilen kahraman türk askeri ise(orjinal olan). onurlu olmak insanın damarlarında akan kandandır ey yunan türkleri!!
işte biz öyle bi milletiz ki, yaptığımız işin hırsızlık, emeğe ihanet, sahtekarlık olduğunu bilsek bile önce ari ırkımızı düşünürüz.

hey, sen! blogger! şimdi senden kalkmanı ve bir bardak su içmeni istiyorum. belki kanındaki asalet oranı düşer, belki insanlar, yaptıkları onursuzluklara daha fazla din, millet gibi kılıf uydurmayı bırakırlar.

dünya türk olsun!

taihin arka odasınında kafası iyi afyoncu.

2009-11-08T15:06:00.005+02:00

perşembeden beri anne evindeyim sevgili blogger. ve aylar sonra televizyon izledim burada. televizyon izlemem, aramam da. zaten izleyince birkez daha gerek olmadığını idrak ettim.

neyse sadede gelecek olursak, dün habertürk'te tarihin arka odası denen programı izledim. aranızda izlemeyeniniz varsa, programı kısaca özetleyeyim; murat bardakçı var esas oğlan ve sunucu konumunda ayrıca, en büyük özelliği ise herşeyi bilmesi(!) sonra pelin batu nam şahsiyet var, o da malüm monşer kızı, batı insanı falan. programın üçüncü ve benim hiç sevmediğim, dünyanın en düz insanı olduğunu düşündüğüm üyesi ise erhan afyoncu(mr. bean).
işte bu yazıyı yazmamın sebebi de erhan afyoncu'dur sevgili blogger.

öncelikle şunu belirtmek gerekir adamın tarih bilgisi gerçekten çok iyi. muhtemelen yemeyip içmeyip okumakta kendisi. gel gör ki bu okuduklarını yorumlamaya gelince maalesef bocalamaktadır. başlarda bunu kendisinin dünya görüşü ile açıklıyordum. erhan bey ülkücü ulusalcı sentezi bi kişilik. bu yüzden okuduklarını da bu sentez doğrultusunda yorumladığını düşünmekteydim. fakat dün geceden sonra bu konuda ne kadar yanıldığımı gördüm. kendisi tarihi yorumlamamakta, tarihi kendi kafasına göre yormaktadır.

(babam içerde hz. tayyip'in insanoğluna vaazını izliyor. fonda hz. tayyip'le yazmaktayım bu yazıyı.)

dün gece muhabbet bi şekilde el beşir'e geldi. malumunuz el beşir ülkesinde darbeyle başa gelmiş ve darfur'da binlerce insanı öldürüp milyonlarcasının evsiz kalmasına sebep olmuştur. işte böyle bi adamdan erkan bey özgürlük savaşçısı olarak bahsetmektedir sevgili blogger. bakın ne buyurmuş erkan hazretleri: "avrupa diye bir uygarlığın hiç olmadığını düşünün, yani batı'yı şu anda tamamen ortadan kaldırın bugün akan kanın yüzde biri akar" işte zihniyet budur. el beşir'in kişi olarak suçu yoktur, asıl suçlu buna onu zorlayan batıdır. yoksa el beşir melek gibi adamdır canım. el beşir suçsuzdur çünkü el beşir'in yaptığını bush, miloşevic kat kat fazlaca yapmıştır. aynı mantığa göre bi ülkede adamın biri banka soyarsa, bakkal soyanların hepsi suçsuz olur.

bakın ben burada el beşir'e uygulanan ülke politikasından bahsetmiyorum. dün murat bardakçı'nın da dediği gibi darfur sorunu bizim güneydoğu sorununa benzer. dolayısı ile biz burada bazı şeyler yaparken el beşir'e sen niye o insanları öldürdün dersek bunu batıya anlatamayız. ben sadece bi insanın kendi görüşleri ülke politikası olmamalı diyorum. burada bahsedilen el beşir'in kendi yaptıklarıdır ve yaptıkları kesinlikle özgürlük savaççılığı değildir.(ülke politikasının doğru veya yanlış olduğu tartışılır bundan bahsetmiyorum) özellikle sen bir bilim adamı ve bir üniversite hocası isen görüşlerine daha falza dikkat etmelisin.

erhan hazretleri sömürünün insan olmakla değil, batılı veya doğulu olmakla alakalı olduğunu söylüyor. türkiye'yi edirne sınırından kesip batıda kalan kısmı atarsak dünya huzur dolu bi yer olacakmış zira. çünkü doğulu bi bilim adamının icat edeceği araba petrol ile değil, neşe ile güzellik ile çalışacaktır. e böyle bi durumda sömürüye ne hacet canım.

(yeter hz.tayyip. sus!)

dün gece erhan hazretleri karşısında cesurca duran pelin batu'yu kutlamak gerek(pelin, naber?) erhan televizyon dünyasındaki sığ insanlardan sadece biri. gerisi için mastercard.

sizlere çılgınlık vaad ediyorum a dostlar!!

2009-11-06T02:54:00.003+02:00

biraz önce cloverfield diye bi film izledim. bilen bilir, bilmeyen bilsin diye bildiriyorum film el kamerasından çekiliyomuş gibi anlatılıo falan.. olayları direk birinci ağızdan görerek izliyosunuz, dinliyosunuz.

bu filmi izlerken içimde sapıkça bi sinema çekimi isteği oluştu. zaten el kamersı ile çekilmiş bi filmi el kamersı bi sinema çekimi ile izlemek sanırım dünyanın en değişik duygularından biridir. düşünsene hem filmdeki olayları birebir yaşıyomuş gibi oluyosun hem de sinemada kamerayı tutan elemanın 'ööööeeehh karının amı gözüktü laa' seslerini duyarak hayatın realitesini hissediyosun. değişik olabilir evet.

buradan tüm blog camiasına sesleniyorum; elinde sinema çekimi cloverfield olan varsa denesin, denetsin..

remember, remember the fifth of november

2009-11-05T00:02:00.002+02:00

V:voila! in view, a humble vaudevillian veteran, cast vicariously as both victim and villain by the vicissitudes of fate. this visage, no mere veneer of vanity, is it vestige of the vox populi, now vacant, vanished. however, this valorous visitation of a by-gone vexation, stands vivified, and has vowed to vanquish these venal and virulent vermin vanguarding vice and vouchsafing the violently vicious and voracious violation of volition. the only verdict is vengeance; a vendetta, held as a votive, not in vain, for the value and veracity of such shall one day vindicate the vigilant and the virtuous. verily, this vichyssoise of verbiage veers most verbose so let me simply add that it's my very good honor to meet you, and you may call me v.

eVey:are you like a crazy person?

V:i'm quite sure they will say so.

remember, remember the fifth of november, gunpowder treason and plot. i have no reason why the gunpowder treason should ever be forgot.
but what if the man? i know his name was guy fawkes and i know in 1605 he attempted the blow up the house of parlement. but who was he really, what was he like.
they told us the remember the ideas not the man. couse a man can fail, he cen be cought, he can be killed and forgotton. but 400 years later an idea can still change the world.
i witnessed the firs hand the power of ideas. i seen people killing the name of them and die defending them. but you cannot kiss an idea, cannot touch it or hold it. ideas do not bleed, they do not feel pain, they cannot love.
it is not an idea that i miss, it is a man. a man made me remember the fifth of november.a man i could never forget.

benim de söyleyeceklerim var!

2009-11-03T13:04:00.003+02:00

o değil de kimse bana çeviri şiir okutamaz. okumam aga. çünkü dünyanın en yetenekli ve en dile hakim çevirmeni de olsan, şiirin ambiansını bozarsın, yazıldığı dildeki çılgınlığı veremezsin. ha atıyorum zulu kabilelerinden birinin şiirini bana çok mu övdüler, gider zuluca öğrenirim. düz yazı değil ki bu canım öyle cart cart çevir itele alla alla.

ha bir de sadeleştirenler var hani. 'günümüz türkçesine uyarlama' ulan koca kemal tahir'i günümüz türkçesine uyarlamak neymiş. yani kemal tahir'e liposakşın falan dedirtiyolar hasta piçler ki kemal tahir türkçeyi en sade kullanan yazarlardan biridir.

mallar yaa.

tek gecede tarihimizi ve dilimizi yok etme çabaları ve özellikle ismet inönü iktidarı zamanında yapılan güneş-dil teorisi çılgınlıkları, türkçeyi mahvetmiştir. bugün konuştuğumuz dil piç bir dildir. 200 kelime ile kitap yazan yazarlar, 15 kelime ile blog yazan bloggerlar türettik.

yaşar kemal gibi dilimize yeni kelimeler kazandıranları (ki bunlardan biri bugün de deli gibi kullanılan 'umut' dur) hapse attık, kelime yok edenleri başımızın üstüne koyduk.

ve bugün gelinen nokta; günlük hayatta 'mücerred' 'tahakkuk' gibi kelimeler kullanan insanlara gerici gözüyle bakılmakta.

(kız ayten gördün mü bak eski türkçeyi savunuyo. kesin akp'li bu.)

söyleyeceklerim bunlardır(nihat genç bitirişi)

pipıl olveys eskin mi if niüv taylır dördın...yes ay gess...

2009-11-02T17:25:00.005+02:00

nereden baktığına bağlı bu işler. ha ben tyler durden tarafından bakarım aga.
resme tıklarsan daha rahat görebilirsin bazı şeyleri. nasıl açıklama ama, kızlar?

yazamadığım yazının yazınsal oluşumu

2009-10-30T15:49:00.009+02:00

bi pink floyd'la bi de umut sarıkaya ile ilgili yazı yazıyım diyorum ama bi türlü neresinden başlayacağımı bilemiyorum.

ama yazacam lan. söz.

gugıl'a umut sarıkaya yazdım, ilk bu çıktı. komik lan.

pink floyd yazınca da ilk bu çıkmakta. soldan ikinci kuul yeah..

eeööhhh!!

2009-10-30T11:47:00.003+02:00

Öz kızına tecavüz ettiği, kızının doğurduğu 17 yaşındaki kızına da cinsel tacizde bulunduğu iddia edilen baba tutuklandı.

nasıl bi yer olm orası. postacı sen olaya nereden dahil oldun. noluyo lan!!

tırt fahrettin ve onun gizemsiz dünyası..

2009-10-30T01:22:00.005+02:00

by umut sarıkaya...
alıntı yaptım kehkehkeh

fahrettin en sevdiği kazağını bir türlü bulamıyordu. sonra kazağın üzerinde olduğunu farketti. işte bu fahrettin en unutamadığı anısıydı, yıllar geçse de hatırlayıp gülerdi.

peki sorarım a dostlar hangimiz birer fahrettin değiliz ki?!

tırt fahrettin o gün yağmur yağmasıyla duygusallığa kapılmış aşık olduğu kızı düşünerek gaza gelip mecidiyeköy'den taksim'e kadar koşmuştu.

şimdi soruyorum hangimiz bir tırt fahrettin değiliz ki?!!

bir gün fahrettin'in cocukluk arkadaslarindan biri olan sıtkı, fahrettin'in yanina geldi ve su soruyu sordu:
-lan fahrettin, sen kucukken kac yasindaydin ?
fahrettin "ımfh" yaptı. cevap veremedi, tum gece sıtkı'yı ve onun sorusunu dusundu ve ertesi sabah sıtkıyla arkadasligini bitirmeye karar verdi.

hangimiz birer fahrettin değliz ki?!

Fahrettin yaz gelince tatile çıkmaya karar verdi..Sonra çıktı..Gündüzleri kumsalda güneşlendi..Geceleri ise sırtına yoğurt sürdü..(ımfhh)

şimdi soruyorum?... hangimiz bir tırt fahrettin değiliz ki?

yan flüdün son deliğine nasıl basıyon lan?

2009-10-30T00:57:00.004+02:00

ga-zi-an-tep-bü-yük-şe-hir-be-le-di-ye-sı-por

evet bununla hiç kaybetmedimsle..

siz de deneyin sizde kaybetmeyeceksizin..

ne diyo lan bu diyeniniz varsa, ki var, gördüm seni.

alış gel tatlı şey.

sonra karşıma sa-rı-yer ile çıkma, yakarım..

sen naber yaa??

2009-10-28T23:40:00.003+02:00

hani blog'un altında anket gibi şeyler varya. 'iyi' 'lol' falan yazıyo. işte ben onlara kılım şahsen. kişisele bile dökerim varya ana bacı karıştırırım. tabi aralarında delikanlılarda var. sözüm meclisten dışar yane (ne sözü?ne meclisi? meclis-i mebusan vardı bi de)

fakat bazıları şu blogtaki gibi.

'eğlenceli' 'ilginç' 'etkileyici'

ee yazının sonuna da ne kadar mükemmelim di mi de tam olsun allaaasen. bu ne ego lan böyle. madem anket gibi şeyler yapıyon karşı görüş falan koy di mi?

ama yani?

saruman'ın gazabından marla singer'a sığındım!

2009-10-28T12:50:00.006+02:00

iki gündür evimde piç bi kedi var. kedi blog alemine yabancı değil. işte kendisi budur. bu piçin sahibi çok sevgili insan suicidallegacy.

hani böyle kedi insanı köpek insanı ayrımı yaparlar ya. işte ben köpek insanıyımdır. sevmem kedileri. öyle sevmeye çalışırsın tırmalar falan. allaaam yaa. neyse bu ibne kedinin adı saruman. daha isimden kaybediyo piç. yüzüklerin efendisinde sauron'a karşı bile bi sempatim vardı, luthz denen uruk'u bile biraz severdim ama o saruman ibinesini hiç sevmezdim.

bu piç iki gündür bi eşofmanımı bi pantolonumu bi de tişörtümü yırttı. kollarım delik deşik. ben de doğal olarak sevgili köpeem marla ile saruman'ı kıyaslar bulduım kendimi. marla dünyanın en mazlum en dertli köpeedir. işte marlanın acıklı hikayesi..

marla, 2007 aralık ayı soğuk bi kış sabahı doğdu muhtemelen. köpek ırkının bilinçsizliğinin bi ürünüydü. bi türlü prezervatif kullanmayı öğrenmeyen köpek ırkı istenmeyen çocukları acımasızca sokağa bırakmaktaydı o zamanlarda. yine soğuk kış günü kadir denen bi insanoğlu okula gitmek üzere otobüs beklerken çöp kutusundan bi ses duydu. daha dikkatli dinliyince bunun ağlayan bi enik olduğunu hemen farketti. çöpün yanına yanaştı ve sesin bi kutudan geldiğini gördü. kutu sıkıca bantlanmıştı. kadir denen iyi yürekli insan kutuyu aldu ve hemen açtı...

karşısında henüz bir günlük köpek yavrusu vardı. bu kadir denen insan ailesi ile yaşadığından ve bir anne köpek besleme işine evinde izin vermeyeceğinden köpeği bize getirdi..

ve marla bizim
ve marla'yı böylece sahiplendik. bikaç günlük bi köpeğin şirinliğini anlatmam yersiz olacaktır sanırım. şöyle diyebilirim ki bu köpeği ben değilde yaşar kemal betimleyecek olsa das kapital kalınlığından bi kitap yazardı.

neyse hemen süt falan aldık. tabi oynuyoruz zıplıyoruz. isim koyma işine sıra gelince haliyle her kafadan bi ses çıktı. uzun tartışmalardan sonra isminin marla olmasına karar verdik.

aşısını falan yaptırdık, her işine koşturuyoruz falan sonra tabi bu sokak köpeği olduğundan büyüdükçe çirkinleşiyor haliyle.

ilk diş ilk kavga
derken marlanın dişi çıkmaya başladı. biz sevindik tabi oha lan büyüttük bildiğin köpeği falan diye. sonra bi gün tüm ev ahalisi dışarıya çıkmıştık. köpeği evde serbest bırakıyorduk. takılmacamız bitipte eve döndüğümüzde ev ahalisinden sekonun yepisyeni ceketinin marlanın dişleri tarafından parçalandığını gördük. tabi seko çıldırdı haliyle ve marla'ya ilk sağlam dayağını attı.

bu olaydan sonra özellikle seko insanı ve ozi insanı ara sıra ben de marla'yı dövmeye başladık. hayvan eğitilemiyo ve dayak yedikçe de eğitilmesi imkansızlaşıyodu.

(not:marlayla yapılan kavgaların adedi ve içeriği hakkında bilgi vermem ruh sağlığına zarar verebileceğinden yazarınız tarafından ayrıntıya girilmemiştir)

aslında mutlu bi beraberlğimiz vardı fakat sık sık kavga edioyorduk. böyle olunca iki medeni gibi yollarımızı ayırmaya karar verdik. ev ahalisi arasında en az duygusal ben olduğumdan sanırım marla'yı sokağa atma işini bana verdiler. bende hep götürdüğüm bi park vardı. orada tasmasını çıkardım marla'nın ve çaktırmadan toz oldum. öyle üzgün bi şekilde eve döndüm ve bi kaç dakika sonra zil çaldı.

kapıdaki kapıcıydı. "sizin köpek apartmanın girişinde oturuyo yeğenim" dedi. ben bi mutlu oldum hemen koştum aldım köpeği sarıldım ağlaştık falan.. bi 20 dk. sonra eve sıçtı. tekrar tiksindim hayvandan. iki üç gün sonra tekrar atmak üzere dışarı çıktık köpeği atmak üzere. bu sefer daha uzak bi yerde köpeği saldım ve eve geldim. gene bi üzülmece falan yaşadım. bi saat falan sonra zil çaldı..

yok ebenin amı ali samicim
alt komşuydu gelen. sizin köpek asansörde dedi. oha dedim. evet marla resmen asansörle 4. kata kadar gelmişti bu sefer. hemen aldım sarıldım yine ağlaştık falan. ve bu sokağa atma işinden kesinlikle vazgeçtim.

bilen bilir apartman dairesinde köpek bakmaz gerçekten özveri ister ve bu özveri ev ahalisinde kimsede yoktu. bigün sekonun kardeşi batu geldi ve köpeği gezdirmek üzere dışarı çıkardı. dışarıda yanına bi amca gelmiş batunun ve "benim köyde ev var bekçi köpeği lazım satsanıa bunu" falan demiş. batu bize söyledi tabi bizimde canımıza minnet hayhay dedik. tabi marla bizim için ticari bi mal olmadığından para istemedik (şakal lan. adam batuyla bana dondurma ısmarladı iki magnuma verdik köpee)

ve marlayla sonkez vedalaştık. bu sefer çok uzaklara gidiyordu. ve muhtemelen bi daha göremeyecektik. hafiften bi burukluk vardı içimizde.. kolay değil 1.5 seneye yakın beraber yaşamıştık.

daha bitmedi
biz artık yavaş yavaş marlayı unuturken bi gün bi telefon geldi bana. arayan köpeği alan adamdı. bizim evin oraya gelmiş "yeğenim aşağı gel" diyo. neyse indim bende aşağı. nabıyon ne ediyon marla nasıldan sonra amcam sadede geldi;
" yaww yeğenim benim hanım hasta da siz üniversite talebesisiniz, sizin kız arkadaşlarınız vardır. ban bi tane ayarlasanıza"

"ne diyon amına koyım yaaa" dedim içimden "yok abi nereden buluyum" dedim dışımdan. neyse bu biraz yalvardı falan yok dedim gönderdim. tabi haliyle marla'nın akıbetinden ciddi anlamda endişe duymaya başladık.

sonra bu adam başka bi gün gene aradı beni, bu sefer bi orospu bulmuş, evin müsait mi diyo.. yaa dedim amca bi git mına koyım yaa kerane mi lan benim evim dedim. sonra düzenli olarak aradı bu beni açmadım falan.

işte marla nın çöp kutusunda başlayan ve keraneci bi adamın evinde son bulan(yaşıyo mu ölü mü haberim yok) hayatı. tatlı köpekti lan. hüzülendim bak..

çük..çük..çük..

2009-10-27T20:45:00.004+02:00

bu yazıyı bi iki dakika içinde yazmak durumunda kaldım. zaten öyle saatlerce düşünülecek bi yazı da diil ehehe...

çük kafalı bi arkadaşım var. hayır, arkasından konuşmuyorum yüzüne de diyorum bunu, çük kafasın olm sen diye. işte bu çük kafalı adamın ben ta .mına koyıyım. üniversiteye ilk girdiğim seneden beri(ki baya uzun bi süre bu) çakmaya çalıştığım bi hatun vardı, işte bu hatuna bu çük kafa çaktı bi iki gün önce. ha çok fikimde değil ama çaktı işte lan.

peki şimdi mi? bu çük kafa bana gelecek birazdan (yaklaşık 10dk sonra) ve termodinamik çalışcaz. ha bu arada bu yazı +18 olmasada +14 falandır. benim gibi 3 satırdan uzun blogların son bikaç satırını okuyanlara spoiler olsun.

çocuğuna şakircan diye isim koyan babaya sonsuz sevgilerle...

metalci adamın kahvede çay içmesi

2009-10-24T22:59:00.004+03:00

feysbuk'ta allah(cc) fanı olan. evet sen! olm sen nasıl adamsın lan. allah'a bikeym fan olmak ne hamua koyıyım yaa. can-kan fan kılap mı bu? ha allahla ilişkin can-kan tadındaysa tamam. mesela benim çok saykodelik bi yaklaşımım var bu konuda.

bi de şu widget'larda martin luther king, jessica alba (cesika abla) falan var. ne olduğunu anlamadım.

ha başlık mı? buradan yak.

başbaş..

öylesine başarılıyım ki lanet olsun demekten kendimi alıkoyamıyorum

2009-10-24T22:16:00.005+03:00

staj başvurum kabul oldu. iki parmak aşağıdan yazdığım dilekçenin başarısı beni gururlandırdı. o değilde eve böyle mektupla 'kabul edildiniz' yazısı almak çok çılgın oluyormuş. hani böyle bi önemli biriymişsin gibi falan.

staja kabul ettiler olm daha ne. hemide mektupla..

teyzelere karşı savaştım bugün ben fakat sonu hüsran..

2009-10-23T17:12:00.005+03:00

otobüste şöförün arkasındaki koltuklara oturmam, oturanı da sevmem. işte o sevmediğim insanlardan biriyle otobüse bindim ve beklendiği gibi şöförün tam arkasına oturdu. bende yanına oturdumsle

sonra teyze bindi ve gergin anlar başladı. off!! belediyenin yaptırdığı parklardaki aletlerle spor yapan teyzeden sonra en korktuğum ikinci teyze profilidir otobüse binip ayakta kalan teyze profili.

teyze hemen fear attı ortama ancak attığı fear oturanlar tarafından resistlendi.benim teyzelere karşı magic reduction'ım çok az olduğundan dayanamadım ve manam bitti hemen. (noluyo ulan world of warcraft mı bu?)
arkadaşımın üzerinden atlayarak ve garip sesler çıkararak ayağa kalktım

-teyzeeeööhh gel otur(sonlara doğru ses giderek osuruklaşıyo)

sonra teyze oracıktan dört tane götünü de sığdırarak geçti ve oturdu.

teyzelerden korkuyorum evet. ağlama melis.

bak osman, wilhelm yenildi, o yüzden sende yenildin. tamam mı?

2009-10-23T01:03:00.004+03:00

şu an evde herkes yattığından bunu sana demek zorundayım sevgili blogger. çünkü ben böyleyim aklıma birşey geldiği zaman onu aklımda tutmam, söylerim. aklımı seviyim.

"o diil de almanlar yenik sayılınca bizde yenik sayıldık lan!!"

ohh bee..

saykodelik hayatımdan kareler; istanbul

2009-10-18T14:52:00.017+03:00

merhaba sevgili blogger.

'dark side of the moon' nam kulunuz birkaç gündür istanbuldaydı efendim. sebeb-i ziyaretim ise haggard denen kefere bir grubun konseriydi. ancak sakın öyle haggard'dan maggard'dan bahsedeceğim sanma! yazı feysbuk üzerine bulşitlerden oluşacaktır.

itiraf etmem gerekir ki feysbukum var sevgili blogger fakat hiçbir zaman iyi bi feysbuk kullanıcısı olamadım efendim. ne iletilerimde 'hedehödö@istanbul' falan yazdım ne de öyle deli gibi video paylaştım. alışkanlığımın olmamasından olsa gerek gittiğim değişik yerlerde ve ortamlarda çılgın fotoğraflar da çekmedim keza. aklıma dahi gelmedi. halbuki iyi bir feysbuk kullanıcısı gittiği yerin süpersonik fotoraflarını çeker, o süpersonik fotoraflara süpersonik albüm yapar, sonra süpersonik kişileri ve mekanları taglar, böylece dünya üzerindeki tüm ademoğlu onun ne kadar saykodelik bi hayatının olduğunu görür. peki ben ne yaptım sevgili blogger. 3(üç) gün boyunca koca istanbulda sadece 3(üç) fotoğraf çektim. şimdi o fotoğrafların ne kadar saykodelik olduğuna hep beraber bi bakalm;

1.haggard konseri
haggard'ı çok severim, yıllardır da dinlerim zaten. konser de iyiydi baya. bi ara soprano ablayı izleyip içimiz giderken lan dedim şu kadının bi fotoğrafını çekiyim. aldım makinamı elime ve bastım deklanşöre; sonuç: yandaki fotoğraf; önümdeki çocuğun kelleşmeye başlamış kafası ve daha öndekilerin enseleri falan. flaştan dolayı öyle aydınlık yerler karanlık çıktı falan sanırım. anlamam fotoğraftan neyim. ama haggard konserinden elimde kalan işte bu kafa sevgili blogger..

2.haydarpaşa'da yağmur
neyse istanbul'da takılmacam bitti haydarpaşa'ya geldim eskişehir'e dönmek üzere. biletimi aldım ve gar içinde dolaşmaya başladım. bi ara deniz otobüslerinin kalktığı taraftan çıktım ve yağmur yağdığını gördüm. manzara fevkaladeydi. bu anı ölümsüzleştirmek üzere elimi deklanşöre götürdüm; sonuç: flaş kapalı olduğundan sanırım sol tarafta bi gemiciğin ışığı var, yağmur zaten görünmüyo ve anlamsız karartılar. istanbul'da son saatimin mükafatı bu olsa gerek diye düşündüm...

3.rakım
ve üşüdüğüm için tekrar tren garına girdim. içeride dolaşırken gar müdürlüğü duvarında bu tabelayı gördüm ve istanbul'da son kez elimi deklanşöre götürdüm; sonuç:gayet başarılı bir fotoğraf.
bu arada denizin dibindeki haydarpaşa'ya 'rakım:4,1' tabelası asarak beni benden alan devlet demir yolları müdürlüğüne, bu önemli bilgiyi bizimle paylaştığı için ayrıca sevgilerimi iletiyorum.

işte sevgili blogger, budur benim istanbul maceram. bir dahaki saykodelik gezimde görüşmek üzere, öpüldünüz...
(şaka lan yazıcam gene havadan sudan işte eheh)

iki parmak

2009-10-12T13:12:00.006+03:00

biraz önce eskişehir şeker fabrikasına staj başvurusu yapmaya gittim.

elime boş bi kağıt verdiler ve dilekçe yazmamı söylediler. aldım kağıdı ve über saygılı bi dilekçe döşedim.

dilekçeyi onaylatmak üzere fabrika müdürünün odasına çıktım. dilekçeyi müdür efendiye verdim. uzun süre sayfaya baktı halbuki üç satırcık yazı vardı altı üstü.

sonra evreka evreka diye bağırırcasına bakarak bişeyler bulduğunu belli etti.

aha dedim, sıçtık.

kağıdı havaya kaldırıp sallayarak bu dilekçeyi kabul edemem dedi. niçin? dedim, '2 parmak daha aşşağıdan başlaman gerekirdi' dedi..

parmağıma baktım, müdüre baktım dilekçeyi orta ve işaret parmaklarının arasına alarak sallamaya devam ediyordu. tabii ki ardından beklenen cümleyi de söyledi; 'bi de üniversite talebesi olacakasınız daha dilekçe yazmayı bilmiyosunuz'

işaret ve orta parmağımı makas gibi kullanarak kağıdımı aldım, tekrar dilekçe yazdım, iki parmak da boşluk bıraktım.

tekrar götürdüm, kabul etti.. devletten adam olmaz.

al capone, ver capone ki ekonomi canlansın!!

2009-10-11T02:23:00.005+03:00

"her akşam yatmadan önce tanrı' ya bana bir bisiklet vermesi için dua ederdim. bir gün tanrı'nin çalişma tarzının bu olmadığıını anladım. ertesi gün gittim ve kendime yeni bir bisiklet çaldım ve her akşam yatmadan önce tanrı'ya günahlarımı affetmesi için dua ettim".

al capone...

ulan hani kafam da iyi şu an.. adam her ne kadar gangster olsa da haklı be yaw. elini açıp tanrı'ya dua edip gayret göstermeyenin kazanç elde ettiğini gördün mü?

'diğer taraf' tan bahsederler hep. peki ya diğer taraf yoksa! kıyamet günü pişman olmayacak mısın??

tabi buna cevaben 'ya diğer taraf varsa? kıçına yağlı kazık girince sen pişman olmayacak mısın?' diyebilirsin..

ilk günden beri alıntı yapıp yazmadığım ömer hayyamdan özür dileyerek, onun sözünü tekrardan yazıyorum;

"onlar der hurili cennet sana hoştur, ben derim üzüm suyu içmek bana hoştur"

ehh..

yes, yu ken

2009-10-10T14:43:00.015+03:00

bugun kanatlı'nın yanında yürüken (eskişehir'de bir alış-veriş merkezidir, kanatları vardır, bir rivayete göre hz. barkın burayı kanatlandırmıştır) ekim ayında güllerin açtığını gördüm. insanların yüzlerine baktım çok mutluydular. hatta ve hatta insanlar ibrahim erkal'ın saç rengini dahi umursamıyorlar gibiydi.

dünya üzerinde anlam veremediğim bir barış havası hakimdi.

kahvaltı yapmak üzere varuna cafeye(eskişehir'de bir cafedir, marjinaldir, bir rivayete göre hz. alkın en üst tanrı olan varuna'yı burada yenmiş ve bu marjinal kafeyı elhamdülillah müslüman yapmıştır) yollandım. orada beko ile buluşup tost ve çay söyledim. tostumu beklerken elime gazeteyi alınca birde ne göreyim, beyaz dişleriyle, pırezentıbıl tavırlarıyla, mazlumaların babası, garibanın candostu hüsnü barak obama nobel barış ödülünü almış!

o an dünya'da ki huzurun kaynağını da öğrenmiş oldum. ırak'ta heryere güller diken bir insanın nobel barış ödülünü almış olması beni gururlandırdı. dünde ekşisözlük'te adnan oktar(evet bildiğiniz adnan hoca varya o işte) ın nobel aldığını okumuştum(geyik ama olmayacak iş de değil hani) dünya'nın giderek huzur dolu bir ortam olması beni çok mutlu etmişti.

peki ama neden? bu durumu anlamaya çalışmak için internet alemlerine sert bi dalış yaptım. lakin obamanın barış ödülü almasının sebebi nobel vakfının haysiyetsizliği olamazdı. derken ekşisözlük'te ttg adlı yazarın entrysini okudum ve parçalar kafamda bir bir yerine oturdu. ttg'nin affına sığınarak yayınlıyorum entryi;

"nobel ödülü almasında çıkarılacak pek çok ders vardır. mesela benim çıkardığım ders, yarın ilk iş bir video resume hazırlamam gerektiği oldu.

barney bundan bahsettiğinde şaka yaptığını sanmıştım ama adam olayı gerçekten çözmüş. önemli olan birşeyler yapıyormuş gibi görümek ama asla birşeyler yapıyor olmamak. çünkü insanlar harekete geçenleri değil, o yönde bir imaj oluşturanları seviyor.

büyüksün barney stinson!"

olay tam olarak budur. insanlara iş bulacağını vaad etmek, iş bulmaktan daha çok prim yapar. çünkü iş bulduğun anda iş bulamadığın ve işsizlikten prim yapan herkesi karşına almış olacaksın. aksi durumda ise karşında işsizliği 'kader' olarak benimsemiş mazlum bi kitle vardır.

demem o ki, ay'a dahi savaş götürebilmiş bir insana nobel veya başka bir barış ödülünün verilmesi, barışı vaad etmesindendir.

bu yazıyı barışın elçisi obama'ya yazılmış en güzel şarkı olan, mustafa topaloğlu-welcome to prezidensi ile bitiriyorum.

ne diyim obama. istesen g.tümüzü bile s.kebilirsin. yapamayacağın şey yok.

yes yu ken, agaa...

bekir coşkun veya yılmaz özdil tarzı blog

2009-10-07T13:39:00.006+03:00

merhaba...

bugünlerde havanın yavaş yavaş soğuması bana hiçbirşey hatırlatmadı..

fakat bekir coşkoun modunda olduğumdan havanın durumu bana birşey anımsatmalı ki bende ondan ekmek yiyeyim..

bu arada üstteki satır uzun oldu azıcık ama napalım..

en az iki nokta benim hayat tarzımı yansıtır...

yansıma demişken hayatta yansımalardan ibaret değilmidir...

bekir'in meclisteki yansıması 'gandhi' kemal kılıçdaroğlu parvus efendi'nin türklerin halk kahramanı olduğunu söylemiş.....

hayatlarında sürekli ikişer üçer noktalı boşluklar olduğundan parvus efendi nin kim olduğunu ıskalamış herhalde.......

beynen boşluğu beynelminel bir nama ulaşan tayyip efendi hazretleri nin türk büyüğü listesine girmiyorum bile...

çünkü bekir coşkun formatı ayrıntıya izin vermez... parvus'u da anlatamadım o yüzden...

bir daha ki yazıya artık...

bu arada köşe doldurmak türkiye'de ne kadar kolay dimi???

iki gugıl araması iki wikipedya al sana köşe..

bekir coşkun veya yılmaz özdil olmak vardı şimdi..

gerçi ben rakı şişesinde balık olmayı yeğlerim..

umuda yolculuk

2009-10-04T20:56:00.005+03:00

eyy hayatını riske atıp, kırık dökük bir gemiye binen, okyanusun azgın dalgalarıyla boğuşan, karayı görme umuduyla yanıp tutuşan ve gittiği yerde tutuklanıp sınırdışı edilen umut yolcuları!!

umuda yolculuk için onca zahmete girmenin lüzumu yok artık. çünkü umuda yolculuk artık bir tık kadar yakın. üstelik yakışıklı, düzgün fizikli ve dahası 'metallica metal ve rock' dinliyor.

bu da dark side of the moon un tüm mülteci kardeşlerimize hediyesidir. umuda yolculuk için gereken 'mnn' adresi yukarıdadır. saygılar efenim..

niçin çılgınım ve niçin bu böyle?

2009-10-04T19:05:00.001+03:00

şu an klavye üzerinde soğuktan titreyen parmaklarımın hatrına, ilk blogumu, eve pimapen pencere yaptırma vaadinde bulunup yaptırmayan ev sahibime atfediyorum. bu girişten sonra ev sahibine kızacağımı, hatta ve hatta internet ortamının verdiği rahatlıktan dolayı hakaret dahi edebileceğimi düşünüyorsan sevgili blogger, yanılıyorsun; çünkü doğumumuzdan itibaren sürekli kıçımızı tırmalayan bürokrasinin bize öğretisi olan belgelendirmeyi yapmayışımdandır parmaklarımın azer bülbül nöbetleri...

akıllı bir tüketici, ki o ben değilim, kira sözleşmesine istediklerini ve istemediklerini yazdırmasını bilir. ve tabii ki günü geldiğinde isteğinin karşılanmasını da sağlar. nüfus cüzdanı fotokopisi, 3 tane fotoğraf, öğrenci belgesi, ananın doğum yerinin bitki örtüsü(?) gibi belgeleri herhangi bir başvuruda defalarca kez hazırlamış bizler, kendi işimizde niçin bir sözleşme maddesi koyduramıyoruz. cevabı basit aslında..

'ne sordun da ne cevaplıyorsun ulan' dediğini duyar gibiyim sevgili blogger benim canım. işin aslı şu ki bastırılmışlık, mütemadiyen saygı beklentisi zihnimize örülmüş duvarlardır. her türk genci, özellikle memur çocukları çok iyi bilirler bunu ki anne tarafından askeri bir disiplinle hazırlanan misafirlikten önce uyulması gereken kurallar gereği, bir tane fazla baklava yemek ev sahibine saygısızlıktan 3 aydan 5 aya kadar hiç tatlı yememe cezasıdır ve bir çocuk için bu durum ötenazi hakkı istemini doğuracak derecede hayatidir. 'istemek saygısızlıktır, sana verilenle yetin' zihniyetidir işte parmaklarımın titremesinin sebebi. ev sahibinden birşey istemek(koskoca evi var ulan ne haddine) 2 yıldan 4 yıla devlet yurdunda kalmakla başlar.

bu arada sözüm sana necibe teyze, bana mutfakta annemden gizlice yedirdiğin baklavalar için teşekkürler. yasak delmenin verdiği hazzı, özgürlüğün tadını, o zamandan bana yaşattığın için..

işte böyle çılgınım sevgili blog dünyası. merhaba...